مقاومت ایران به هیچوجه حاضر به گفتگو در مورد جابهجایی ساکنان اشرف در داخل عراق نیست مگر حفاظت آنها در محل جدید بهطور رسمی توسط نیروهای آمریکایی یا کلاه آبیهای مللمتحد برعهده گرفته شود
خانم مریم رجوی، رئیسجمهور برگزیده مقاومت ایران، بهدنبال نامه ۲۴آبان (۱۵نوامبر) سفارت عراق به بخش پروتکل پارلمان اروپا مبنی بر اینکه «دولت عراق تصمیم گرفته است که تا پایان سال ۲۰۱۱ کمپ اشرف را ببندد» و «دولت عراق هیچ انتخابی جز تخلیه کمپ بر اساس پرنسیپ حاکمیت و انتقال ساکنان به کمپهای دیگر در عراق» ندارد، گفت:
جابهجایی اجباری ساکنان اشرف در داخل عراق، یک جنایت علیه بشریت و زمینهساز کشتار بزرگی است که توسط فاشیسم دینی حاکم بر ایران و دولت عراق طراحی شده است. جابهجایی اجباری ساکنان اشرف روانه کردن آنها به کام مرگ است و هرگز به آن تن نخواهند داد. همچنان که در قتلعام ۳۰هزار زندانی سیاسی در سال ۱۹۸۸ تجربه شد، این رژیم در شرایط بحرانی جز به کشتار مجاهدین رضایت نمیدهد. اکنون طرح پاکسازی خونین ساکنان اشرف در عراق زیر نام جابهجایی دنبال میشود.
از این پیشتر خانم رجوی در ۶مردادماه سال جاری با خاطرنشان کردن مسئولیت ایالات متحده در هر خونریزی در اشرف و ضرورت ممانعت از آن اعلام کرده بود: « مقاومت ایران دیگر به هیچوجه و به هیچ قیمت و در هیچکجا حاضر به گفتگو درباره جابهجایی ساکنان اشرف در داخل عراق نیست مگر اینکه دولت آمریکا اعلام کند که حفاظت آنها را با نیروهای آمریکایی تا انتقال به کشورهای ثالث برعهده میگیرد».
امروز خانم رجوی اضافه کرد: اگر ایالات متحده نمیخواهد به تعهدات خود که با یکایک ساکنان اشرف در مورد حفاظت آنها تا فرجام نهایی امضا کرده است عمل کند، تنها راه برای یک جابهجایی قابلقبول در داخل عراق، حفاظت ساکنان اشرف با نیروهای کلاه آبی و مستقر کردن ناظران مللمتحد در محل جدید تا انتقال آخرین نفر به کشور ثالث است. در غیراینصورت جابهجایی در داخل عراق برای هیچکس بهویژه زنان در اشرف قابلقبول نیست و آنها شهادت در اشرف را بر مدفون شدن در نقاط دورافتادهیی که زیر دوربین و توجهات بینالمللی نیست، ترجیح میدهند. بهخصوص که معلوم نیست درحالیکه کمیساریای عالی پناهندگان مللمتحد برای احراز هویت ساکنان اشرف اعلام آمادگی کرده بود، چه توطئهیی در کار است که مالکی مانع میشود. این بدون شک در ارتباط با توافق ۷مادهیی بین رژیم آخوندها و حکومت مالکی برای سرکوب اشرف است که توسط وزارتخارجه ملایان در اول آبان (۲۳اکتبر ۲۰۱۱) اعلام شد.
خانم رجوی از دبیرکل، کمیسر عالی پناهندگان، کمیسر عالی حقوقبشر و نماینده دبیرکل مللمتحد و همچنین رئیسجمهور، معاون رئیسجمهور، وزیر خارجه و وزیر دفاع آمریکا و نماینده عالی اتحادیه اروپا و رهبران و وزیران خارجه کشورهای اروپایی خواست: طبق ماده اول پاراگراف سوم منشور مللمتحد و اعلامیه جهانی حقوقبشر و طبق پاراگرافهای ۱۳۸ و ۱۳۹ سند نهایی مسئولیت حفاظت «R to P» در سال ۲۰۰۵ و طبق قطعنامههای ۱۴۳۸، ۱۵۰۰ و ۲۰۰۱ شورای امنیت که وظایف و چارچوب کار هیأت مساعدت مللمتحد در عراق را مشخص کرده است، به انجام تعهدات قانونی خود قیام کنند. بنا بر تصریحات حقوقدانان برجسته بینالمللی، ایالات متحده و سازمان ملل متحد، مسئولیت حفاظت از ساکنان اشرف را بهعهده دارند و این یک الزام قانونی است. سکوت و بیعملی در مقابل جابهجایی اجباری ساکنان اشرف، راه یک جنایت بزرگ دیگر علیه بشریت را که از هماکنون قابل پیشبینی است هموار میکند و هرگونه همراهی با این جابهجایی، مشارکت در جنایت است.
خانم رجوی در مورد مذاکراتی که بین مللمتحد و دولت عراق در خصوص اشرف در جریان است، یادآوری کرد:
۱- بستن اشرف و جابهجایی ساکنان آن در داخل عراق، خواست خامنهای پس از انتقال حفاظت اشرف از نیروهای آمریکایی به حکومت عراق بود که مقامهای رژیم ایران بارها بر آن تأکید کردهاند.
۲-در ۵ژانویه ۲۰۰۹ مالکی در ملاقات با خامنهای در تهران «متعهد شد که پرونده مجاهدین خلق را در یک جدول زمانی نزدیک ببندد». همچنین «نخست وزیر عراق به خامنهای اطمینان داد که عراق مسئولیت بستن نهایی پرونده سازمان اپوزیسیون مجاهدین خلق را با یک جدول زمانی از طریق ارتباطات بینالمللی برای ترتیب دادن انتقالشان به یک کشور سوم در نزدیکترین زمان به عهده میگیرد» (الزمان بینالمللی).
۳- در ۲۸فوریه ۲۰۰۹ خامنهای در ملاقات با رئیسجمهور عراق در تهران از او و از نخستوزیر عراق خواست توافق دوجانبه برای اخراج مجاهدین از عراق را به اجرا در بیاورند (تلویزیون حکومتی رژیم ایران).
۴-در ۶نوامبر ۲۰۰۹ «نخست وزیر عراق و رئیس پارلمان ایران بر ضرورت اخراج مجاهدین از عراق تأکید کردند و طرف عراقی بر عاری شدن این کشور از وجود آنها تأکید کرد» (خبرگزاری مهر).
۵- مالکی در ۲۳مارس ۲۰۰۹ در ملاقات با مقامات آمریکایی در بغداد طرح جابهجایی ساکنان اشرف در داخل عراق را ارائه داد (گاردین ۱۵دسامبر۲۰۱۰).
۶-نامه سفارت عراق به پارلمان اروپا به روشنی نشان میدهد که ضربالاجل پایان ۲۰۱۱ و کشتار ساکنان بیسلاح و بیدفاع اشرف، دیکته رژیم ایران است. در این سند تصریح شده است:
- «حضور این سازمان در هر حال باعث ایجاد مشکلات با ایران است».
- «حضور این سازمان در عراق تهدیدی بر امنیت کشورهای همسایه است».
- «عراق میخواهد روابط صلحآمیز با کشورهای همسایه خود (ایران) داشته باشد».
- «شکایتهایی علیه اعضای این سازمان وجود دارد... و تعداد زیادی از آنها حکم تعقیب عراقی و بینالمللی دارند».
۷-دولت عراق در این سند، با گردنکشی آشکار در برابر قوانین بینالمللی و بیانیه ۱۳سپتامبر کمیساریای عالی پناهندگان مللمتحد که ساکنان اشرف را پناهندگان تحت قانون حفاظت بینالمللی اعلام کرده است، تصریح میکند هیچ موقعیت قانونی برای ساکنان اشرف قائل نیست. نه آنها را پناهنده میشناسد، نه افراد حفاظتشده طبق کنوانسیون چهارم ژنو... .
به راستی دولتی که در ژوئیه ۲۰۰۹ و آوریل ۲۰۱۱ به کشتار ساکنان اشرف دستزده و مقامهای ارشد آن از جمله شخص نخستوزیر، بهخاطر جنایت علیه جامعه بینالمللی، جنایت جنگی و جنایت علیه بشریت تحت تحقیق توسط دادگاه اسپانیا قرار دارند، اکنون با افراد «بدون استاتو» آن هم بهصورت محبوس شده در پادگانهایی در نقاط مختلف عراق چه خواهند کرد؟
دولتی که در ۲سال اخیر، به تمام تعهدات و قولهای کتبی و شفاهی خود به دولت آمریکا و مللمتحد در مورد رعایت رفتار انسانی با ساکنان اشرف پشت پا زده، به هیچوجه قابل اعتماد نیست و قولهای امروزی آن فقط برای خنثی کردن فشارهای بینالمللی و کشتار برنامهریزی شده طبق ضربالاجل است.
۸-در مذاکرات طولانی میان ساکنان اشرف و نمایندگان دولت آمریکا و مقامهای ملل متحد، نه طرف آمریکایی نه مللمتحد هیچکدام قادر به ارائه کمترین تضمینی در مورد ساکنان اشرف پس از جابهجایی در داخل عراق نشدهاند. چرا افراد بیدفاع و بیگناه باید به مکان یا مکانهای ناشناخته و دور از انظار بینالمللی در داخل عراق فرستاده شوند که مهمترین طرفهای بینالمللی قادر به تضمین حفاظت آن نیستند؟
وقتی مللمتحد به درستی به کارمندان خود اجازه نمیدهد که بدون برخورداری از حفاظت صددرصد مطمئن در داخل عراق رفتوآمد کنند، با چه منطقی مجاهدان اشرف را که سوژه اصلیتروریسم رژیم آخوندها هستند، باید بدون هرگونه حفاظتی در عراق رها کرد؟
۹- تحمیل ایده جابجایی، مغایر با تأکیدهای دبیرکل مللمتحد در پاراگراف ۶۶ گزارش ۷ژوییه به شورای امنیت است که به کشورهای عضو ملل فراخوان میدهد «هر ترتیباتی» برای اشرف باید علاوه بر دولت عراق مورد قبول ساکنان کمپ باشد.
۱۰-خط قرمز برحق ساکنان اشرف، تسلیم نشدن به فاشیسم مذهبی حاکم بر ایران و خواستهای ننگین آن و برخورداری از حداقل تضمینهای حفاظتی تا زمانی است که همه آنها به کشور ثالث بروند. آنها در طول ماههای گذشته بیشترین انعطاف را از خود نشان دادند. در ماه میبه درخواست من، طرح پارلمان اروپا برای انتقال به کشورهای ثالث را پذیرفتند و از حقوق خود برای ادامه اقامت در جایی که ۲۵سال است در آن زندگی میکنند، صرفنظر کردند. در ماه اوت بهرغم اینکه شرایط اضطراری اشرف و سابقه ۲۵سال پناهندگی و اقامت در عراق که آنها را شایسته بازتأیید بلادرنگ موقعیت پناهندگیشان بهصورت جمعی میکرد، موضع کمیساریای عالی پناهندگان را پذیرفتند و درخواستهای انفرادی پناهندگی به کمیساریا دادند و برای مصاحبههای انفرادی و خصوصی اعلام آمادگی کردند.
۱۱-ساکنان اشرف برای تضمین امنیت و تسریع پروسه، بهعنوان یک راهحل عملی برای انجام مصاحبهها که منطبق با ضوابط کمیساریا باشد پیشنهاد کردند، بخشی از اشرف بهطور کامل جداسازی شده و در اختیار سازمان ملل و تحت پرچم آن قرار گیرد. علاوه بر این، آنها اعلام کردند آماده مصاحبه در هر نقطهیی که کمیساریا مناسب تشخیص بدهد، هستند مشروط بر اینکه برای پرهیز از تجارب پیشین آدمربایی و گروگانگیری و بمبگذاری و قتل و ترور، حفاظت آنها طبق استانداردهای مرسوم سازمان ملل و کارمندانش، به دور از دخالت نیروهای عراقی و همراه با تضمین بازگشت به اشرف برای متقاضیان باشد.
۱۲-همزمان مقاومت ایران تمام تلاشهای خود را برای انتقال ساکنان اشرف بهویژه بیماران و مجروحان به خارج از عراق بهعمل آورده و به آن ادامه میدهند. ما در بسیاری از کشورهای اروپایی و سایر کشورها در این باره گفتگو نموده و تاکنون هزینههای بسیار زیادی متحمل شدهایم. با این همه باز هم کارشکنی دولت عراق حتی در برابر احراز هویت ساکنان اشرف از جانب کمیساریا ادامه دارد که حاکی از نیات شوم و خونین حکومت عراق برای خوشآمد دیکتاتوری دینی حاکم بر ایران است.
۱۳- حکومت عراق با کارزار شیطانسازی و اطلاعات دروغ و گمراهکننده تلاش کرده و میکند طرحهای جنایتکارانه خود را به آمریکا و سازمان ملل و بهویژه به آقای کوبلر، نماینده ویژه جدید دبیرکل در عراق بقبولاند و با فریبکاری توطئه جابهجایی در داخل عراق را یک راهحل صلحآمیز جلوه دهد. در همین رابطه، حکومت عراق به آنها گفته است اگر تا پایان سال شمار زیادی اشرف را ترک کنند ممکن است در ضربالاجل تجدیدنظر کند! در عین حال اصرار میکند قبل از اینکه اجازه بدهد کمیساریا وظایف شناخته شده قانونی خود را آغاز کند، باید طرح و زمانبندی راضیکنندهیی برای بیرون بردن ساکنان اشرف از عراق ارائه بدهد. چیزی که در توان و اختیارات کمیساریا نیست. وانگهی همه میدانند که لازمه انتقال و استقرار به کشورهای ثالث، بازتأیید استاتوی پناهندگی افراد است.
۱۴-بنابراین آنچه تا امروز حکومت عراق انجام داده است جز بازی و سناریوی دیکتهشده از جانب رژیم ملایان و جز زمینهسازی برای خشونت و خونریزی نیست. از اینرو با یادآوری قتلعامهای ژوئیه ۲۰۰۹ و آوریل ۲۰۱۱ در اشرف که در فضای بیتوجهی بینالمللی به هشدارهای مکرر مقاومت مردم ایران صورت گرفت، از جامعه بینالمللی بهویژه دولتها و ارگانها و مقامهای ذیربط میخواهم:
اولا- هرگونه جابهجایی اجباری ساکنان اشرف در داخل عراق قاطعانه از دستور کار کنار گذاشته شود
ثانیاً-ضربالاجل غیرقانونی و سرکوبگرانه پایان سال ۲۰۱۱، که از ابتدا برای فرار از آثار جنایت ۸آوریل و تن ندادن به تحقیقات مورد تأکید بینالمللی درباره این جنایت بزرگ ابداع شده بود، بایستی تا خاتمه کار کمیساریا و انتقال همه ساکنان اشرف به کشورهای ثالث لغو شود.
ثالثاً-از آنجا که دولت عراق نمیگذارد کمیساریا احراز هویت ساکنان اشرف و پروسه بازتأیید پناهندگی آنها را بهطور انفرادی شروع کند، تنها راه برای گرفتن بهانه کشتار و قتلعام ساکنان بیسلاح و بیدفاع، تأیید پناهندگی کلی ساکنان اشرف از جانب کمیساریا است تا بهدنبال آن با مصاحبههای انفرادی و تعیینتکلیف پرونده یکایک افراد تکمیل شود.
رابعاً- حفاظت ساکنان اشرف با نیروهای کلاه آبی و مستقر کردن ناظران مللمتحد تا انتقال آخرین نفر به کشور ثالث از سوی شورای امنیت مللمتحد تأمین و تضمین شود.
دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران ۲۸آبان ۱۳۹۰ (۱۹نوامبر ۲۰۱۱)
