24نوامبر 2011 - 3 آذر 90
مریم رجوی: دانیل میتران، شریفترین سمبل دفاع از انسانیت و حقوقبشر در جهان امروز، صدای وجدان فرانسه و حامی بزرگ مجاهدان اشرف، چشم از جهان فروبست.
خانمها، آقایان،
دوستان گرامی
جمع شدن ما و حضور شما امروز بهخاطر گرامیداشت دانیل میتران عزیز است. زنی بزرگ، سمبل جاودان و مشعلی در مسیر مبارزه، مقاومت، عدالتخواهی و دفاع از حقوقبشر و دفاع از همه سرکوب شدگان در هر کجای کره زمین است.
او که به راستی وجدان فرانسه و وجدان تمامی انسانهای آگاه و آزاد بود.
در حقیقت او نه تنها بانوی اول فرانسه، بلکه بانوی اول حقوقبشر در دنیا بود و من این را مستقیم به او گفته و نوشته بودم.
و به همین دلیل، دانیل عزیز که از 17سالگی، در صفوف مقاومت فرانسه به نبرد با نازیها برخاست، هرگز آرام نشد. و یک حامی بزرگ برای فرانسوا میتران فقید بود.
دانیل بهدلیل موقعیتش، به قول خودش از روی فرش سرخهای متعدد در اقصی نقاط دنیا عبور کرد. ولی از همه آنها نتیجه گرفت که باید برای سرکوب شدگان، فراموش شدگان و قربانیان بیعدالتی، بیشتر مبارزه کند.
به همین دلیل، بزرگترین حامی مقاومت ما و اشرفیها بود. در همه لحظات سخت قبل از همه حاضر بود و میخروشید.
در سپتامبر گذشته پیامی درباره اشرف به اجلاسی در مقر سازمان مللمتحد در ژنو فرستاد.
او این پیام را روی تخت بیمارستان نوشته بود. پیامی که تنها برای آن جلسه نبود. بلکه برای بشریت زندانی شده در حصارها بود.
در حصارهای تحقیر و سرکوب، در حصارهای وادادگی و فرسودگی.
پیامی برای بشریت که باید جایگاه حقه خویش را دریابد.
و در عین حال بشارتی است از اینکه دژخیمان نمیتوانند به مقاومت یک خلق پایان دهند.
این بشارت، که بهرغم دیوارها و حصارها، امید بهزودی باز میگردد.
بشارت عشق به زندگی و رویای جهانی عادلانه که در آن صلح و امنیت برای تکتک افراد تضمین شده باشد.
راستی چه کسی عمیقتر از دانیل میتران فلسفه پایداری اشرفیها را درک و بیان کرده است؟ آن جا که گفت «در کمپ مسأله زنده ماندن بهخاطر خود مطرح نیست، بلکه برای دیگران زیستن است».
او صراحتاً به اشرفیها پیام میداد که مقاومت کنید، از جایتان تکان نخورید این حق شماست.
پیام آن روز دانیل میتران شاید یکی از آخرین نوشتههای او باشد،
وصیتی برای ما و برای انسانها که چگونه آینده را تدارک ببینیم.
او به دوستان عزیز و نازنین اشرفی گفت تدارک آینده به بهای فداکاری شما به دست میآید. و این تنها بهایی نیست که شما پرداختهاید، این الگویی است برای ستمدیدگان که با خونتان خطاب به بشریت مینویسید.
حالا دانیل عزیز درگذشته است.
آن هم در موقعی که مجاهدان اشرف بیش از هر زمان دیگر به حمایت و کمک او نیاز داشتند.زیرا جنایتکاران هر روز میگویند که میخواهند اشرفیها را از بین ببرنند.
اما من نمیتوانم بگویم که دانیل دیگر در میان ما نیست.
آن وجدان بیدار که نمیخواست به قول خودش، شاهد «از هم دریده شدن جهان برای قدرت و ثروت باشد»،آن شجاعت مسحورکننده که تعادلقوا را در جهت منافع عدالت به چالش میکشید.
آن انسانیت خردمند و سخاوتمند و آن روح سرکش و ناآرام، نمرده است. و به نبرد خود ادامه خواهد داد.
او سمبل واقعی شعار فرانسه، آزادی، برابری و برادری بود.
من او را در میان شما در میان فرانسویهایی که در کنار سرکوبشدگان میایستند و در تمام انسانهای آزاده جهان میبینم.
مطمئنم که انسانهای شریف در این کشور و تمام اروپا جای او را پر خواهند کرد.
من برای آقای میشل ژولی دبیرکل و امانوئل پوئولان رئیس، (بنیاد فرانس لیبرته) که در این سالها به بهترین وجه فعالیتهای این بنیاد را پیش بردند آرزوی موفقیت میکنم و مطمئنم که خواسته و ارزشهای خانم میتران را ادامه میدهند. عمیقاً به شما و به اعضای بنیاد تسلیت میگویم.
همچنین به خانواده میتران و بهخصوص فرزندانش ژیلبر و ژان کریستف تسلیت میگویم.
از همه شما متشکرم.
No comments:
Post a Comment